السيد محمد علي الأبطحي

185

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

پائين تر از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد ، بايد به اندازه معمول خم شود . ( مسأله 1004 ) : كسى كه نشسته ركوع مىكند ، بايد به اندازه اى خم شود كه صورتش مقابل زانوها برسد ، وبهتر است به اندازه اى خم شود كه صورت نزديك جاى سجده برسد . ( مسأله 1005 ) : در ركوع ذكر گفتن واجب است ، ومستحب است ذكر آن يك بار سبحان ربي العظيم وبحمده باشد ، واگر سه بار سبحان الله بگويد كافى است ، ولى در تنگى وقت ودر حال ناچارى گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد بلكه يك سبحان الله كافى است . ( مسأله 1006 ) : ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود ، ومستحب است آن را سه يا پنج يا هفت بار بلكه بيشتر بگويند . ( مسأله 1007 ) : در ركوع به مقدار ذكر واجب بايد بدن آرام باشد ، ودر ذكر مستحب هم آرام بودن بدن چنانچه قصد خصوصيت نمايد أحوط است . ( مسأله 1008 ) : هنگامى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد ، اگر بي اختيار به اندازه اى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، بايد پس از آرامش بدن دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمي حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج نشود ، يا انگشتان را حركت دهد ضررى ندارد . ( مسأله 1009 ) : اگر پيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود وبدن آرام گيرد عمدى ذكر ركوع را بگويد ، نمازش باطل است ، وأحوط آن است كه پس از رسيدن به حد ركوع وآرامش بدن دوباره ذكر را بگويد ، ونماز را تمام سپس اعاده كند . ( مسأله 1010 ) : اگر پيش از پايان ذكر واجب ، عمدى سر از ركوع بردارد نمازش باطل است ، واگر اشتباهى سر بردارد ، چنانچه پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد در حال آرامى بدن ذكر را بگويد ، واگر پس از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد نمازش صحيح